Lembur Kuring Karang Pamidangan

May 28, 2008

DEUDEUH TEUING EMIH

Poe Salasa pukul 11 di ruang Tata Usaha, katingali Si Emih
( Bu Romaya senior kuring ) keur ngahuleng bangun nu bingung.
Panasaran kuring nanya.
” Kunaon Mih, hulang- huleng wae, sok paur abdi mah, kari-kari
BBM naek, der Emih hulang-huleng” cekeng teh ngaheureuyan.

” Cicing siah Neneng, kolot keur lieur teh!” tembalna, bari angger
siga nu bingung, diuk menekung hareupeun Bu Hj. Nunung bari
pameunteuna reueuk lir langit nu pinuh ku pihujaneun. Angger deuih
Si Emih mah nyebut ka kuring teh Neneng. Teu beunang dicarek.
Enya da kuring mah teu rumasa turunan Eneng.

” Muhun, lieur teh lieur ku naon atuh Mih?”

” Ieu tah tempo! Mikiran nu kieu Emih teh!” pokna bari golosor
mikeun map ka kuring, geuwat ditingali, singhoreng teh sertifikat.

Enya sertifikat lulus sertifikasi guru ti Universitas Islam Negri Bandung
da apan Si Emih mah guru agama jadi dibere sertifikatna teh ti UIN.

Atuh puguh kuring milu bungah, Si Emih ku kuring dirangkul.
” Bagja..Mih, atuh tereh dieusian rekeningna” enya apan ceuk beja
guru anu lulus sertifikasi teh bakal nambahan gajihna jadi dua kali
lipet. Etah gera saha guruna nu teu ka bongroy.

” Rekening..rekening tujuh puluh, sidik lieur!”
Ceuk Si Emih deui, keukeuh ngan lieur jeung lieur wae.

” Lieur kumaha kitu Mih?” kuring kalahka beuki panasaran

” Neng, poe ieu Emih teh geus ngalalakon! Geus aprak-aprakan! Heueuh
tadi isuk-isuk Emih ka UIN nyokot sertifikat bari nanyakeun kudu kumaha
prosesna geus kieu, ari jawaban ti UIN teh ” Kami hanya sebatas mener-
bitkan sertifikat, urusan selanjutnya coba konfirmasi ke Depag. Atuh kencling
cape-cape oge Emih teh ka Depag, pok deui tatanya. Ari pek jawabanna teh
kieu ” Kami sedang sibuk mengurus NUPTK. Ibu kan tugasnya di Diknas,
apa sudah ditanyakan ke Dinas? Kapalang cape gidig ka dinas,ti dinas teh
jawabanana kieu” Urusan guru agama mah bagian Depag” Coba kumaha
Emih teu jangar tah! Cing ceuk Neneng kumaha?” Si Emih kalahka
jadi malik nanya ka kuring.

” Taahh, manawi atuh Bu Reni mah terang ” Bu Haji Nunung anu ti tatadi
anteng ngabandungan milu mairan.

Kuring ngahuleng sakeudeung, enya boro-boro kuring atuh, apan eta nanya
keun ka sungapanana langsung oge jawabanana kitu. Tapi lain oge kuring
ari teu bisa ngajawab mah.

” Nu kitu wae make jeung lieur Si Emih mah. Kieu we ayeuna mah. Eta serti-
fikat ku Emih laminating sing sae, teras talian, kongkoyangkeun kana dada.
Tah tos kitu teras angkat ka BRI. Pan BRI sanes anu ditunjuk mayarna teh?
Tah tos kitu mah langsung we tepangan kasirna, teras nyarios sing tarik bari
nulak cangkeng, kieu pok-pokanana ” Urang geus lulus yeuh, buru bayar!”
kade ulah hilap nepak dada” pok teh bari pepeta.

Na atuh, nu aya kabeh ting barakatak. Komo Bu Haji Nunung mah bendahara
sakola, bari seuseurian teh make jeung kurah- koreh sagala kana lacina, sugan
teh neangan naon, ari pek teh tali cenah. Da ari gorehel, song we si tali teh di
asongkeun ka Emih.

” Tah ieu talina sae’” pok na teh atuh ger sareuri beuki ayeuh-ayeuhan, da loba
jelema di ruang TU teh.

‘ Nurustunjung siah Neneng ka kolot teh, ngan ngaheureuyan wae!’ Si Emih
kukulutus tapi bari babarakatakan tangka cipanonan.

” Emih…Emih, barina oge atuh diemutan teuing. Na iraha pamarentah
tiasa dicepeng jangjina ka guru.”

” Lain kitu Neng, atuda meni teungteuingeun pisan, tilu poe tilu peuting Emih
teu sare alatan nyusun forto folio, dituluykeun sapuluh poe milu diklat, meni
ripuh. ari geus lulus kieu jadina!” ceuk Emih bari ceuceuleukeuteukan.

” Sing sabar we Mih, tos waktosna oge moal burung turun rekeningna” omong
kuring bari sakalian amitan rek ka ruang guru. Hate reug-reug ninggalkeun
Emih geus cenghar deui.

Enya bari jeung nasib sertifikasi kuring ge teuing kumaha, da kakara bulan
kamari kuring mah miluanana oge, eta oge bane wae dihayoh-hayoh ku
babaturan, malah ditelepon sagala ku Kasubag keukeuh kudu milu.
Asalna mah haroream, teuing teu nafsu ka nu karitu teh. Mending oge
suka seuri gogonjakan jeung barudak di kelas, puguh karasa bagjana. Cag ah!

May 12, 2008

MA TO,AH

Filed under: Uncategorized

Ma To,ah neneh na mah, ari ngaran lengkapna mah kuring oge teu nyaho.
Da kitu disarebutna ku batur oge. Nya kuring mah nikukur we. Can lila
wawuh jeung Ma Toah teh, ti harita we ti saprak kuring sok ulin ka
Pameungpeuk dibawa ku ki sobat. Malah lampar nepi ka Sancang, tah di
Sancang lembur Ma Toah teh. Di ditu na teh purah ngurus imah ki sobat.
Anu ayeuna eta imah teh dibeuli ku kuring, paranti kitu we ari pareng
pere sakola aya jugjugeun, keur niis da deukeut ka laut tempatna teh.
Anehna sanajan deukeut ka laut teu ieuh panas, seger we hawana teh.
Matak betah. Atuh masarakat urang dinya saromeah deuih.

Naon atuh anu narik dina diri Ma Toah? Ceuk kuring mah loba pisan.
Kaayaanana anu basajan, pangawakan sedeng, pakulitan hideung balas
ka poe wae da eta sok ngaseuk di kebon atawa tunggu huma mun pa-
reng keur gede pare. Ari teuteupna estu seukeut jiga heulang, biwir teu
weleh imut, someah hade ka semah. Umurna sigana mah pakokolot supa
jeung kuring . Ngan ceuk ki sobat mah, kuring leuwih pantes jadi anakna.
Enya pedah jiga leuwih kolot Ma Toah meureun. Malum atuh unggal poe
nguyek di kebon, kalan-kalan buburuh nutu, boro- boro inget kana di wedak
atawa dilipen, kitu we sailaharna urang lembur. Matak pantes rek jiga
kolot oge. Jaba geus boga incu deuih Ma Toah mah.

Ma Toah teh boga salaki ngaranna Mang Ajun, boga budak tilu. Budak anu
kahiji ngaranna Tatang digawekeun ku kuring purah ngurus sapi, ari Mang
Ajun mah purah ngurus kebon, Ma Toah mah nya kitu we nungguan saung.
Eta kulawarga teh kulawarga di pilemburan anu hirupna koreh-koreh cok.
Lucuna, sanajan kitu eta Mang Ajun kolu ka nyandung sagala. Tah sakanyaho
kuring oge Ma Toah teh geus dicandung ku mang Ajun. Da eta we budak Mang
Ajun ti nu ngora teh umurna sasama jeung Si Ato budak bungsu Ma Toah
anu ayeuna keur disakolakeun di SMA ku ki sobat, ayeuna geus kelas 2.

Kuring sok pareng ngobrol jeung Ma Toah, kumaha rasana dicandung
pokna teh ” Aduuh eneng, ulah kaalaman ku eneng mah, nyeri pisan
hate teh. Kurang-kurangna narima kana takdir mah matak aral. Ngan
kedah dikumahakeun deui atuh da geus jadi nasib ema”. kituna teh
bari ngalimba. Ditembalan ku Tatang, ” Nya eta tina sok loba reureujeungan
ari pareng ngala ager Bu, si bapa teh kapincut ku asisten Ma Toah”.

Horeng teu di kantoran wae nya direktur kapincut ku sekretaris teh, kuring
seuri. Kungsi dina hiji waktu mah waktu kuring ka ditu , kaparengan keur
parasea. Enya Ma Toah jeung maruna. Kitu gening pasea di lembur mah
lain silih carekan dina SMS tapi silih cokot suluh di hawu. Ma Toah katingali
bungah pisan bisa nyokot suluh ti maruna anu imahna tonggoheun saung
kuring. Eta suluh teh pastina ge beunang ngala Mang Ajun ti leuweung. atuh
Mang Ajun bati hanjelu da kudu ngala suluh deui ka leuweung

Aya beja deuih, maruna amuk-amukan, da cenah tara dibere duit ku kuring,
mun pareng kuring ka ditu, enya ari ku kitu tea mah kuring ge rumasa, tapi
da bongan atuh tara nyampeurkeun ari keur kuring aya di ditu teh.
Jadi ngeupeulan teh ka nu aya we, kabeh dibagi. Tara gede kitu we keur
meuli sambeleun, paling ge 20 rebuan. Sakitu teh keur urang lembur mah
katarimakeun pisan.

Minggu kamari mah kaditu teh ngalongok Mang Ajun nu kabejakeun gering.
cenah mah rada ripuh, enya we barang kaditu teh katingali meni haropak,
awakna rangkebong. Katarajang asma ceuk Tatang mah, eta da cenah loba
pikiran. Rek teu kitu kumaha atuh jaman keur werit kieu boga rumah tangga
dua, bet nu hiji oge sakitu ripuhna. Ku kuring diomat-omatan ulah loba teuing
pikiran da geus kudu dikumahakeun deui atuh, eta mah tamaha sorangan
ayeuna mah kari sanggakeun wae ka Nu Agung anu langkung uninga.

Eta Ma Toah, ningali salaki kitu mah katingali semu hariwang, kitu deui si bibi
maruna. Duanana saroleh ngurus Mang Ajun. Mang Ajun diperenahkeun di
Si Bibi wae da di saung kuring mah basana teh gandeng ku lalar liwat mobil
enya da boga saung teh sisi jalan pisan. Atuh palebah ngala suluh ka leuweung
eta oge dibagi-bagi deuih. Kayungyun, ayeuna mah duanana oge jadi alakur.

” Isin Ku Cep Guru, Mang Ajun teh Neng. ” ceuk Ma Toah waktu ngabantuan
kuring ngalulur awak ku parud bangkuang.
” Haaarr naha make isin ku salaki abdi Ma? ”
” Muhun cenah, Cep Guru mah keur kasep teh meni nyaah pisan ka eneng”
” Ih ari taeun teh, na ari Mang Ajun teu nyaah kitu ka Ma Toah? ”
” Laahh, eneng, mun nyaah mah moal meureun Ema dicandung”
” Ih ari ema, mana Mang Ajun teu damang oge jigana bakat ku nyaah ka Ema
enya meureun aya rasa hanjakal ngan tos telat, keun we ulah jadi nyeri hate”
” Eneng, mun awak ema sampulur jiga eneng mah, jigana ema moal dicandung
jigana Mang Ajun oge bakal jiga Cep Guru nyaah ka Ema” ceuk Ma Toah ngalimba
‘ Ma, ulah gaduh emutan kitu. Kedah sabar, apan ceuk Ema ge kitu. Malah aya
nu nyebatkeun, jaga di aherat seueur istri anu haranjakal kumargi nuju di dunya
alim dicandung ku carogena. Da gening ari ihlas mah sawarga bagianana,
atuh sugan we ema oge manjing surga, matak ulah ngarasula. Lebar!” ceuk
kuring siga nu heueuh.
Dikitukeun teh Ma Toah bangun nu atoh, asa diubaran hatena. Ah Ma Toah, gening
angger we disabar-sabar oge da hate awewe.






















Get free blog up and running in minutes with Blogsome
Theme designed by Minz Meyer