MA TO,AH
Ma To,ah neneh na mah, ari ngaran lengkapna mah kuring oge teu nyaho.
Da kitu disarebutna ku batur oge. Nya kuring mah nikukur we. Can lila
wawuh jeung Ma Toah teh, ti harita we ti saprak kuring sok ulin ka
Pameungpeuk dibawa ku ki sobat. Malah lampar nepi ka Sancang, tah di
Sancang lembur Ma Toah teh. Di ditu na teh purah ngurus imah ki sobat.
Anu ayeuna eta imah teh dibeuli ku kuring, paranti kitu we ari pareng
pere sakola aya jugjugeun, keur niis da deukeut ka laut tempatna teh.
Anehna sanajan deukeut ka laut teu ieuh panas, seger we hawana teh.
Matak betah. Atuh masarakat urang dinya saromeah deuih.
Naon atuh anu narik dina diri Ma Toah? Ceuk kuring mah loba pisan.
Kaayaanana anu basajan, pangawakan sedeng, pakulitan hideung balas
ka poe wae da eta sok ngaseuk di kebon atawa tunggu huma mun pa-
reng keur gede pare. Ari teuteupna estu seukeut jiga heulang, biwir teu
weleh imut, someah hade ka semah. Umurna sigana mah pakokolot supa
jeung kuring . Ngan ceuk ki sobat mah, kuring leuwih pantes jadi anakna.
Enya pedah jiga leuwih kolot Ma Toah meureun. Malum atuh unggal poe
nguyek di kebon, kalan-kalan buburuh nutu, boro- boro inget kana di wedak
atawa dilipen, kitu we sailaharna urang lembur. Matak pantes rek jiga
kolot oge. Jaba geus boga incu deuih Ma Toah mah.
Ma Toah teh boga salaki ngaranna Mang Ajun, boga budak tilu. Budak anu
kahiji ngaranna Tatang digawekeun ku kuring purah ngurus sapi, ari Mang
Ajun mah purah ngurus kebon, Ma Toah mah nya kitu we nungguan saung.
Eta kulawarga teh kulawarga di pilemburan anu hirupna koreh-koreh cok.
Lucuna, sanajan kitu eta Mang Ajun kolu ka nyandung sagala. Tah sakanyaho
kuring oge Ma Toah teh geus dicandung ku mang Ajun. Da eta we budak Mang
Ajun ti nu ngora teh umurna sasama jeung Si Ato budak bungsu Ma Toah
anu ayeuna keur disakolakeun di SMA ku ki sobat, ayeuna geus kelas 2.
Kuring sok pareng ngobrol jeung Ma Toah, kumaha rasana dicandung
pokna teh ” Aduuh eneng, ulah kaalaman ku eneng mah, nyeri pisan
hate teh. Kurang-kurangna narima kana takdir mah matak aral. Ngan
kedah dikumahakeun deui atuh da geus jadi nasib ema”. kituna teh
bari ngalimba. Ditembalan ku Tatang, ” Nya eta tina sok loba reureujeungan
ari pareng ngala ager Bu, si bapa teh kapincut ku asisten Ma Toah”.
Horeng teu di kantoran wae nya direktur kapincut ku sekretaris teh, kuring
seuri. Kungsi dina hiji waktu mah waktu kuring ka ditu , kaparengan keur
parasea. Enya Ma Toah jeung maruna. Kitu gening pasea di lembur mah
lain silih carekan dina SMS tapi silih cokot suluh di hawu. Ma Toah katingali
bungah pisan bisa nyokot suluh ti maruna anu imahna tonggoheun saung
kuring. Eta suluh teh pastina ge beunang ngala Mang Ajun ti leuweung. atuh
Mang Ajun bati hanjelu da kudu ngala suluh deui ka leuweung
Aya beja deuih, maruna amuk-amukan, da cenah tara dibere duit ku kuring,
mun pareng kuring ka ditu, enya ari ku kitu tea mah kuring ge rumasa, tapi
da bongan atuh tara nyampeurkeun ari keur kuring aya di ditu teh.
Jadi ngeupeulan teh ka nu aya we, kabeh dibagi. Tara gede kitu we keur
meuli sambeleun, paling ge 20 rebuan. Sakitu teh keur urang lembur mah
katarimakeun pisan.
Minggu kamari mah kaditu teh ngalongok Mang Ajun nu kabejakeun gering.
cenah mah rada ripuh, enya we barang kaditu teh katingali meni haropak,
awakna rangkebong. Katarajang asma ceuk Tatang mah, eta da cenah loba
pikiran. Rek teu kitu kumaha atuh jaman keur werit kieu boga rumah tangga
dua, bet nu hiji oge sakitu ripuhna. Ku kuring diomat-omatan ulah loba teuing
pikiran da geus kudu dikumahakeun deui atuh, eta mah tamaha sorangan
ayeuna mah kari sanggakeun wae ka Nu Agung anu langkung uninga.
Eta Ma Toah, ningali salaki kitu mah katingali semu hariwang, kitu deui si bibi
maruna. Duanana saroleh ngurus Mang Ajun. Mang Ajun diperenahkeun di
Si Bibi wae da di saung kuring mah basana teh gandeng ku lalar liwat mobil
enya da boga saung teh sisi jalan pisan. Atuh palebah ngala suluh ka leuweung
eta oge dibagi-bagi deuih. Kayungyun, ayeuna mah duanana oge jadi alakur.
” Isin Ku Cep Guru, Mang Ajun teh Neng. ” ceuk Ma Toah waktu ngabantuan
kuring ngalulur awak ku parud bangkuang.
” Haaarr naha make isin ku salaki abdi Ma? ”
” Muhun cenah, Cep Guru mah keur kasep teh meni nyaah pisan ka eneng”
” Ih ari taeun teh, na ari Mang Ajun teu nyaah kitu ka Ma Toah? ”
” Laahh, eneng, mun nyaah mah moal meureun Ema dicandung”
” Ih ari ema, mana Mang Ajun teu damang oge jigana bakat ku nyaah ka Ema
enya meureun aya rasa hanjakal ngan tos telat, keun we ulah jadi nyeri hate”
” Eneng, mun awak ema sampulur jiga eneng mah, jigana ema moal dicandung
jigana Mang Ajun oge bakal jiga Cep Guru nyaah ka Ema” ceuk Ma Toah ngalimba
‘ Ma, ulah gaduh emutan kitu. Kedah sabar, apan ceuk Ema ge kitu. Malah aya
nu nyebatkeun, jaga di aherat seueur istri anu haranjakal kumargi nuju di dunya
alim dicandung ku carogena. Da gening ari ihlas mah sawarga bagianana,
atuh sugan we ema oge manjing surga, matak ulah ngarasula. Lebar!” ceuk
kuring siga nu heueuh.
Dikitukeun teh Ma Toah bangun nu atoh, asa diubaran hatena. Ah Ma Toah, gening
angger we disabar-sabar oge da hate awewe.



Istri nu mana atuh nu ikhlas, rido, dicandung? Naha aya keneh kitu?
Salut lah ka Ma To’ah. Tapi…tetep we nya Teh, ari peraosan istri mah teu tiasa disumput-sumput…aya we rasa timuruan mah
Comment by gajahkurus — May 12, 2008 @ 8:42 am
Bagea, kang wilujeng tepang deui. Ih meni bungah blog abdi dianjangan ku akang. Hatur nuhun ah. sumuhun bagja ma Toah mah gaduh hate anu jembar. Abdi mah jigana moal tiasa jiga Ma To’ah.:)
Comment by reni — May 27, 2008 @ 2:16 am